[

SZKOŁA PODSTAWOWA W GWOŹDŹCU

]

 

{

INFORMACJE

}

   Strona główna

   Dane adresowe

   Kontakt

   Dyrekcja Szkoły

   Rada Rodziców

   Samorząd Uczniowski

   Rozkład dzwonków

   Indywidualizacja

   Już pływam

   Szkolenia nauczycieli

 
_ _

{

NAUCZYCIELE

}

   Nauczyciele przedmiotów

   Dyżury nauczycieli na przerwach

   Konsultacje z rodzicami

   Opieka świetlicowa

 
_ _
{

UCZNIOWIE

}

   Uczniowie w liczbach

   Konkursy

   Osiągnięcia uczniów

 
_ _
{

AKTUALNOŚCI

}

   Kalendarz szkolny

   Statut szkoły

   Regulaminy

 
_ _

 

{

PO DZWONKU

}

   Historia szkoły

   Zajęcia pozalekcyjne

   Imprezy szkolne

   Galerie

   Biblioteka

   Ciekawe Linki

 
_ _

 

 

 

 
 
 
{

Historia Szkoły

}
|

Historia Szkoły

 

Pierwsze wzmianki o szkole w Gwoźdźcu pochodzą z 1596 roku, kolejne z 1784 r. F. Sulimierski wspomina o istnieniu w Gwoźdźcu Szkoły Ludowej jednoklasowej. Dokument znajdujący się w szkole, będący prawdopodobnie spisem inwentarza szkolnego pochodzi z 1863 r. Pierwsza kronika nie miała daty założenia, dlatego kierownik Edward Stelmach na podstawie przeprowadzonego wywiadu zapisał w 1914 r., w kolejnej kronice „Szkołę założono w 1863 r., na miejscu podarowanym przez Lanckorońskiego wybudowano halę przy cmentarzu”.

Następnie szkoła mieściła się u rodziny Stoszków. Był to dom pokryty strzechą, z jednej strony była izba, w której uczyły się dzieci, z drugiej znajdował się szynk. Jeszcze przed rozpoczęciem wojny przeniesiono nauczanie do budynku drewnianego, który podarowała rodzina Rybusów.

W okresie międzywojennym wybudowano szkołę, w której znajdowały się 3 sale lekcyjne i mieszkanie dla nauczyciela. W 1904 roku szkoła w Gwoźdźcu była jednoklasowa mieszana, jednak już w 1909 r. dokumenty mówią o szkole dwuklasowej mieszanej z czterema stopniami nauczania.

Kronika szkolna rozpoczyna się od daty 26.II.1914; zanotowano wtedy rozpoczęcie I Wojny Światowej. Kierownik tutejszej szkoły został powołany do służby wojskowej, zastępowała go żona Kazimiera Stelmachowa, jednak nie trwało to długo. Rok szkolny 1914/1915 rozpoczął się 1.IX, ale już 12.XI kierowniczka i zarazem jedyny nauczyciel, w obawie o życie swoje i syna miała opuścić Gwoździec, udając się do Limanowej. Edward Stelmach przebywał w rowach strzeleckich w Bośni i Serbii, gdzie został ranny i chory. Otrzymawszy roczny urlop powrócił do Gwoźdźca 1.V.1915r. Rozpoczęcie pracy uniemożliwiło mu ponowne wezwanie do wojska, jednak na jego miejsce przybyła p. Łucja Masełkówna oraz p. Maria Stolarska – nauczycielki.

1.IX.1915 r. – rok szkolny rozpoczął się jak wszystkie następne lata, nabożeństwem.

Kierownik szkoły powrócił jako inwalida i rozpoczął pracę w 1916r.

Szkoła została w czasie wojny zniszczona przez wojsko. Aby doprowadzić ją do należytego stanu, podjęto za pośrednictwem Ekspozytury w Wojniczu działania w celu przeprowadzenia remontu. Prace jednak bardzo się opóźniły, w 1920/21r. wprawiono drewniane podłogi, tynkowano i bielono ściany. Pomimo to stan budynku nie był najlepszy. Taka sytuacja trwała przez najbliższe lata.

  Na pograniczu Gwoźdźca i Charzewic znajdują się groby z okresu I Wojny Światowej, w tzw. Czarnym Lesie, uczniowie otoczyli je opieką od 1934r. – kiedy to złożyli tam wieńce w dniu 10.XI. Od tej pory, z przerwą w okresie II Wojny Światowej, do chwili obecnej szkoła w Gwoźdźcu sprawuje opiekę na tym cmentarzu porządkując groby, a w miesiącu kwietniu i listopadzie składane są kwiaty i zapalane znicze.

W 1928 r. utworzono w szkole w Gwoźdźcu bibliotekę dla uczniów, pierwszy księgozbiór stanowiły książeczki, które nadeszły z Instytutu Oświaty i Kultury im. S. Staszica              w Warszawie. Należność pokrył fundusz szkolny miejscowy.

Uczniowie klas IV-V-VI założyli w 1933r. sklepik spółdzielczy pod nazwą „Postęp”,       a        w 1934r. przy tutejszej szkole powstała „Szkolna Kasa Oszczędności”.

Starano się stworzyć lepsze warunki do rozwijania sportu, w związku z tym 26.II. 1939r. Rada Gromadzka przeznaczyła plac pod boisko do gier i zabaw. Rok szkolny 1939/40 rozpoczął się w Szkole Podstawowej w Gwoźdźcu 21.X.1939r. Nauka odbywała się we wszystkich oddziałach, pomimo braku, szczególnie w pierwszym roku okupacji, sił nauczycielskich. Po odejściu Eugenii Szklarowej uczył tylko Franciszek Beczwarzyk wspomagany przez księdza Juliana Sidora. Jednak już od 1940r. przybyło kilku nauczycieli. Sytuacja była bardzo trudna, poza brakiem dziennika, który zastąpiono zwykłam zeszytem, bardziej dawał się we znaki brak książek.

Z powodu zakwaterowania wojska niemieckiego, w szkole nastąpiła przerwa          w nauce od 31.III – 11.IV.1941r. Później nauczyciele zorganizowali naukę wynajmując izbę w domu p. Kluskowej. Wojsko opuściło budynek szkolny dopiero 4.VI.1941r.,                w budynku szkolnym prowadzona była Zawodowa Szkoła Rolnicza, której kierownikiem był p. Krupski.  

Ostatecznie wojsko opuściło Gwoździec 19.I.1945 roku. Rozpoczęto więc przygotowania do normalnej nauki.

Tuż po ustaniu działań wojennych kierownik szkoły w Gwoźdźcu podjął działania w celu umożliwienia rozpoczęcia roku szkolnego 1945/1946. Stan budynku szkolnego był jednak fatalny i wymagał gruntownego remontu. Aby uzyskać pieniądze mieszkańcy Gwoźdźca urządzili festyn, zorganizowano także zbiórkę pieniędzy na zakup pomocy naukowych. Potrzeby były ogromne, na naukę czekało 203 uczniów, tymczasem na dzień rozpoczęcia roku szkolnego 45/46 był tylko jeden nauczyciel Franciszek Beczwarzyk        i kierownik szkoły w jednej osobie. Ta ilość dzieci musiała zmieścić się w trzech salach lekcyjnych i jednej oddalonej od głównego budynku, znajdującej się w drewnianej „rybusówce”. Od 1946 roku rozpoczęła się w szkole w miarę normalna nauka, przybyło nauczycieli skompletowano sprzęt, ciągle uzupełniano pomoce dydaktyczne. 

Szkoła nie posiadała bieżącej wody, ani toalet wewnątrz budynku. Sale wyposażono         w miednice, ręczniki i mydło tak, aby przed lekcjami uczniowie mogli umyć ręce, niejednokrotnie i twarz. W związku z przeludnieniem i brakiem środków do życia tuż po wojnie odnotowano dużą migrację ludności. Wiele osób wyjechało poza granicę kraju. Pomimo dużych ruchów migracyjnych przyrost naturalny był dość duży i liczba dzieci      w szkole w najbliższym dziesięcioleciu utrzymywała się na stałym poziomie od 160 – 180 uczniów.

W takim przypadku koniecznością było dobudowanie kilku sal lekcyjnych. Sprawę poruszył kierownik na zebraniu Gminnej Rady Narodowej w Zakliczynie. Dopiero 11 maja 1956 roku zaczęto wybierać ziemię pod fundamenty nowej części szkoły, to jest dwóch sal lekcyjnych i mieszkania służbowego. 6 czerwca zalano fundament, a już 28 sierpnia 1956 roku wyciągnięto mury piętra. Dużą pomoc ofiarowali mieszkańcy             w postaci darmowej pracy oraz drewna na dach. Tempo budowy, jak na tamtejsze warunki było imponujące, już 12 listopada wstawiono podłogi w nowej części szkoły. 13.V. 1957 roku rozpoczęto tynkowanie piętra, a 19 września 1958 roku kierownik przeniósł się do nowego mieszkania. W 1960 roku wprowadzono instalację elektryczną w nowej części szkoły.   

Ciekawostką jest otwarcie całorocznego przedszkola dla 5-cio i 6-ciolatków, które rozpoczęło działalność w 1959 roku. Uczęszczało do niego po około 30 dzieci, korzystając z 3 posiłków. Przedszkole zostało zlikwidowane 15 IX 1966 roku w związku z wprowadzeniem do szkół 8 klasy, brak sal lekcyjnych zmusił kierownika szkoły do likwidacji przedszkola. Pewną pociechą było to, że w czasie wakacji nauczycielka         M. Beczwarzyk organizowała co roku tzw. dzieciniec – do którego uczęszczały dzieci      z całej wsi.

Tak dobiegał do końca pierwszy po wojnie okres dziejów szkoły w Gwoźdźcu, pod kierownictwem Franciszka Beczwarzyka, który odszedł na emeryturę w lipcu 1973 r.

Po odejściu na zasłużoną emeryturę poprzedniego kierownika, dyrektorem szkoły w Gwoźdźcu został mianowany Eugeniusz Ryba z Olsztyna, który przejął obowiązki dyrektora 17 sierpnia 1973 r.

Od 1.XI.1974 powstało stałe ognisko przedszkolne dla sześciolatków, jako element projektowanej powszechnej szkoły 10-letniej.

15.04.1984 r. – na zebraniu wiejskim kolejny już raz podjęto sprawę rozbudowy szkoły. Zdecydowano o budowie nowego budynku na działce obok sklepu. Wybrano Komitet Budowy, ponieważ od 1972 r. szkoła w Gwoźdźcu podlegała Gminnemu Dyrektorowi Szkół w Zakliczynie, skierowano właśnie tam pismo o zamiarze budowy nowej szkoły. Jednak do końca roku 1984 budowy nie rozpoczęto.

Dyrektor Ryba bardzo dbał o stan budynku, doprowadził do przeprowadzenia generalnego remontu starej szkoły, łącznie z wymianą dachu.

W 1984 roku odszedł na emeryturę Eugeniusz Ryba, nowym dyrektorem została mianowana nauczycielka tej szkoły Agata Nadolnik. Rozpoczął się trudny okres wytężonej pracy, nowa dyrektor potrafiła przyciągnąć do pracy na rzecz szkoły gro rodziców. Celem nowej pani dyrektor stało się wybudowanie nowej szkoły.

5.III.1985 r. Rada Sołecka postanowiła przekazać część swojego funduszu na rozbudowę szkoły, jednocześnie remontowano stary budynek. W listopadzie 1985 roku zakupiono część pustaków na rozbudowę szkoły, a wojewoda tarnowski zobowiązał             się do pokrycia kosztów projektu. W 1986 roku Rada Sołecka i młodzież ZMW przekazała na budowę szkoły 900 szt. pustaków i stal.

W II 1987 r. na spotkaniu przedstawicieli Kuratorium Oświaty i Wychowania, Inspektora Oświaty w Zakliczynie oraz dyrektora szkoły zapadła decyzja: nowe skrzydło, które zostanie dobudowane będzie miało 36 metrów długości i 12 metrów szerokości. Miesiąc później grupa geologów z Krakowa prowadziła badanie gruntu.

Mieszkańcy Gwoźdźca zaoferowali drewno na deski. W 1989 r. przesunięto potok w celu poszerzenia terenu, przy okazji zmodernizowano boisko szkolne. W 1990 roku rozpoczęto prace przy budowie szkoły. 23.XI.1990 r. zalano pierwszy strop, do pomocy przyszło 30 osób. Społeczeństwo przy budowie szkoły wypracowało w czynie społecznym 27 milionów zł. 26.X.1991 roku zalano drugi strop, a 15.IV. 1992 r. trzeci strop. W VI.1992 r. dach na szkole był gotowy.

W dniu 20.XI.1993r. odbyła się podniosła uroczystość przekazania nowej szkoły, zbudowanej wspólnym wysiłkiem  mieszkańców Gwoźdźca, Urzędu Gminy                       i  Kuratorium. Jest to 3- kondygnacyjny budynek kryty blachą z elewacją zewnętrzna, wyposażony w centralne ogrzewanie, bieżącą wodę, z doskonałymi warunkami sanitarnymi. Posiada szatnie, kuchnię, duże funkcjonalne sale lekcyjne, pomieszczenia          na bibliotekę, pokój nauczycielski, gabinet dyrektora itp. 6 grudnia 1993 r. młodzież uroczyście wkroczyła do nowej szkoły i odbyły się pierwsze lekcje.

Od roku 1995 szkoła w Gwoźdźcu przeszła pod Zarząd Gminy Zakliczyn, która była jedną z pierwszych gmin w województwie tarnowskim przejmujących szkoły na swoim terenie. 

W związku z otwarciem nowej szkoły, zapadła decyzja, aby stary budynek przekazać      na potrzeby wsi, m.in. na Ośrodek Zdrowia. Dnia 07.03.1995 r. nastąpiło przekazanie Ośrodka Zdrowia pod zarząd ZOZ-u z Brzeska.  

W kwietniu 1997 roku przy Szkole Podstawowej w Gwoźdźcu powstał Zespół Folklorystyczny „Mały Gwoździec”.

W dniu 1.09.1999r. została wprowadzona zmiana struktury szkolnictwa. Polegała ona na stworzeniu zupełnie nowego typu szkoły- gimnazjum, czyli skróceniu edukacji       na poziomie szkoły podstawowej z 8 do 6 lat. W związku z powyższym w roku szkolnym 1999/2000 uczniowie klasy VII uczęszczali do Gimnazjum w Zakliczynie. Od  roku szkolnego 2000/2001 szkoła funkcjonuje jako 6-klasowa.

Wraz z zakończeniem roku szkolnego 2001/2002 na emeryturę przeszła pani dyrektor szkoły Agata Nadolnik.

Od 01 września 2002 roku dyrektorem tej szkoły jest pani mgr Halina Toboła.

13 listopada 2003 roku szkolna biblioteka na wniosek i prośbę pani dyrektor szkoły otrzymała komputer wraz z oprogramowaniem z Fundacji im. Andrzeja Urbańczyka.

Poprzez starania pani dyrektor od września 2009 roku w szkole funkcjonuje  5-godzinne przedszkole, tak więc rok szkolny 2009/2010 szkoła rozpoczęła pod nową nazwą Zespół Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Gwoźdźcu.  

 

|
_ _